Thursday, August 14, 2014
haven’t you realize it yet? You can’t tell everyone what they should do or say. You can’t make them do what you want because they have their own mind to use.
Monday, August 11, 2014

The happiest person has the saddest story in store.

Monday, August 11, 2014
Monday, August 11, 2014

Everything will be fine as long as you keep your mind on the positive side.

Friday, August 8, 2014

#MEDYOBITTER WAYS TO ANSWER THE PHONE→


israelmekaniko:

SCENARIO: Wala ka ng bitterness sa puso at isip mo, nakamove on ka na at nakalimutan mo na lahat ng pakingshet feelings na dulot niya. Pero niloloko mo lang pala ang sarili mo. Ano ang isasagot mo kapag bigla na lang tumawag ang napakagaling mong Ex na pinagpala sa lahat?

OPTION #1

"Ang…

Wednesday, August 6, 2014

everything that I know about love and pain, everything came from you.

Wednesday, August 6, 2014

Siguro nga tama sila, kaya hindi ako makabitaw sa’yo dahil hindi ako nagalit o nag tampo man lang. Nasaktan ako oo pero pinilit ko paring intindihin ang nangyare. Hindi kita sinisi, instead I forgive you, easily. Mali pala ‘yon. Dapat pala kahit konti nagalit ako, kahit konti sinabi kong nasaktan ako at kahit isang beses man lang minura kita o sinampal. Minsan pala kailangan mong maging irrational, mag kamali kasi hindi kung hindi mo mailalabas ‘yon, maiipon lang at kapag napuno na ang pinag lalayan nun, sasabog. Worse thing that could happen ay ang mabaliw ka dahil hindi mo na alam kung saan nanggagaling ang mga nararamdaman mo. Halo-halo na dail sa naipon ito. Kaya dapat pala nagalit ako, kahit knoti, kahit saglit lang.

Wednesday, August 6, 2014

There are words that fuckinghurts every time you hear it.

Wednesday, August 6, 2014
One of the most frightening but worth it experience for me is being an MC or host of a certain gathering or occasion. You see, i’m not like the others who have that confidence in myself. I tend to ask always if I am really the best choice they have. But whenever I hold the microphone, there seems to be magic because as soon as I start my dialogue, I could always catch the attention of the crowd in front of me and the rest follows. That’s why, this always has been frightening yet enjoyable thing to do.
Tuesday, August 5, 2014

Repairing what was broken was and never will be easy. You’ve got a lot of work to do for it.

Monday, August 4, 2014

The book about us already ended a long time ago. You weren’t a chapter because by that it would mean you and I still have a continuation. You and I were a book, and our story is already finished. It may not have its happy ending at least you got yours and I know I will definitely get mine. Maybe not today, but someday. Yeah someday.

Monday, August 4, 2014

You could always do something out of scraps. Always, always remember that.

Monday, August 4, 2014

Every day is not “just another day” you have to make it “another worth remembering day”

Monday, August 4, 2014

"You have a habit of prolonging yourself in agony, it’s not good because you’re just pulverizing your heart"

Tuesday, July 22, 2014
Akala ko lang pala

Madame na akong naisulat na kwento, mga one shots, tula at kung ano-ano pa at lahat ng iyon kundi nasa papel ay nasa laptop ko. Karamihan kasi sa kwento ko ay nasa kalahati, hindi ko matapos tapos at ang lagi kong tanong ay bakit? Bakit nga ba? Siguro isa sa dahilan ay ang walang closure kong naging relasyon (isisi daw ba doon?), o kaya maari rin na dahil sa hindi pa sapat yung mga napag daanan ko. Kaso ang tanong, paano nga ba masasabi kung sapat na ang napag daanan mo? Para ka na ring nag tanong na gaano kadalas ang minsan hindi ba? Anong connect ng hindi natatapos kong mga stories sa walang closure at hindi sapat na napag daanan? Sabi nga kasi ng karamihan ang magagaling ng writers humuhugot sa mga pinagdaanan.

Age doesn’t defy how a person loves. Unexpected naman kase ang love di ba and mostly it comes in the most unexpected way and time. Minsan dumarating saten yun ng matanda na tayo, o nasa edad na at minsan naman masyado pang bata kung dumating ito. Pero age are just numbers, it doesn’t hold the value of love and it do not define how a person can love and up to what extent they can. Naalala ko pa kung paano tayo nag kakilala. Parang nasa loob nga tayo ng isang movie eh. Tamang pang love story yung scenario ng pagkikita naten at kung paano tayo nag kita. Perfect definition of romance movies. Naalala ko rin kung paano nag simula tayo as textmates na nauwi sa late night calls, pag o-open ng mga secrets at pag-uusap ng simula sa may sense hanggang sa nonsense. Nakakatuwang balikan yung alaalang ‘yon, sinabi mo pa kasi sa akin noon kung sino ang crush mo, at nakita ko oa kung paano mo pormahan ito. Hindi lang dun, nag karoon ka pa ng girlfriend sa araw ng nag decide akong umamin sa’yo. Painful is an understatement, umasa kasi ako noon na pwedeng mag karoon ng “tayo”. Sino ba namang hindi, eh parang tayo ang kaibahan lang walang label. Pero nag milagro kasi, naging tayo. Sabi ng iba noon baka daw panakip butas mo lang ako but I shrugged it off, mas naniwala ako sa’yo at pinang hawakan ko ang bawat salita at kilos mo. And you prove them wrong kasi nag tagal tayo, nag celebrate nga tayo ng anniversary naten eh. Isa sa mga bagay na hindi ko inaakala na mangyayare sa buhay ko kasi sino nga lang ba ako but you, you made me realize I am someone worth having and loving for.  Dumating ang March at nag simula akong magi sip ng kung ano-ano. Paranoid kung tawagin mo at ng barkada. Sinong hindi? Sa loob ng apat na taon parehong mga mukha ang nakikita at nakakasama ko tapos sa susunod na pasukan hindi na, yung maliit na mundo ko lalaki na dahil sa isang university na ako mag-aaral at higit sa lahat natatakot akong mag karoon ng gap tayong dalawa noon. Sabin g barkada “malapit lang naman ang school mo sa amin, ang bahay mo at bahay niya malapit lang rin”, tama naman sila pero iba parin, swear, lalo yung thought na sila mag kakasama parin at ako mahihiwalay. Bakit ba kasi ako nag paka sipag mag aral ayan tumalon tuloy ako ng isang taon, kung hindi malamang same year level lang ako nila, niya. Pero wa;a, kailangang harapin ang reality, hindi na kame mag kasama pero at least may pinanghahawakan na ako, kase alam kong mayroong “kame”. Ayos naman yung mga unang buwan. Napupunan ng mga text messages at tawag ang hindi namen pagkikita, minsan dumadalaw ako sa school nila para makita siya at ang barkada. Akala ko maayos ang lahat. Akala ko lang pala.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next
Theme by: cutesecrets.tumblr.com. Powered by Tumblr.